Það er komið haust

Það haustaði á laugardaginn var. Þá kólnaði og það hefur verið nokkuð kalt síðan. Þá byrjuðu laufin líka að falla af sumum trjánum. Það er eiginlega stórfurðulegt hvað þetta gerist hratt. Ég er viss um að það er meira að segja hægt að finna út klukkan hvað á laugardeginum árstíðarskiptin urðu. Maður áttar sig ekki almennilega á þessu því maður er svo vanur því að það kólni og hlýni til skiptis heima á fróni; einn kaldur dagur þarf ekki að þýða að það sé komið haust, enda koma kaldir dagar reglulega allan ársins hring heima. En hér er þetta eins og að kveikja eða slökkva ljósin í herberginu. Allt í einu er myrkur eða ljós; núna er allt í einu komið haust, en fyrir helgi var ekki hægt að hreyfa sig án þess að fötin klístruðust við mann sveittan. Þetta er skárra svona. En ég á örugglega eftir að vera farinn að kvarta út af kuldanum þegar veturinn skellur loksins á.